ประวัติผู้จัดทำ

นางสาวณัฐสิมา          บัวสิงคำ

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/4    เลขที่  24

โรงเรียนนครไทย 

อาหาร ขึ้นชื่อ ของจังหวัดมุกดาหาร

อาหารการกินในจังหวัดมุกดาหารมีให้เลือกมากมาย ทั้งอาหารตามสั่ง อาหารจานเดียว สำหรับนักท่องเที่ยวที่ชอบลิ้มรสอาหารท้องถิ่น ร้านอาหารในตัวเมือง ในแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ และในตลาดสด มีอาหารพื้นเมืองหลายเมนูให้ลองชิม            

      สำหรับสถานบันเทิงแนวไนต์ไลฟ์นั้น ในตัวเมืองมุกดาหารมีผับหลายแห่งเปิดให้บริการ รวมทั้งในโรงแรม รีสอร์ตส่วนใหญ่ ก็มีผับ บาร์ ที่น่าไปนั่งจิบเครื่องดื่ม พร้อมฟังดนตรีเพราะๆ ในยามค่ำคืน   และในวันนี้เราจะพาทุกๆท่านไปพบกับอาหารพื้นบ้านในจังหวัดมุกดาหารบ้านเรากันค่ะและอาหารอันดับแรกที่เราจะนำเสนอคือ 

ส้มตำไก่ย่าง

ต้มยำไก่บ้าน

เมนูอาหารเวียดนาม อีกมากมาย  เช่น

ปอเปี๊ยะทอด

แหนมเนือง

            แหนมเนือง สูตรดั้งเดิมทำจากเนื้อหมูบดคุณภาพดี คลุกเคล้ากับเครื่องเทศและงาดำจนเป็นเนื้อเดียวกัน ก่อนจะนำไปย่างจนหอม เสริฟพร้อมผักสดและเครื่องเคียงที่ล้างอย่างถูกหลักอนามัย กินกับน้ำจิ้มสูตรเด็ดของทางร้านแหนมเนืองคุณนิดที่รับรองว่าได้ชิมแล้วต้องกลับมากินอีก

ปอเปี้ยะสด

               ปอเปี๊ยะสด เป็น อาหารเวียดนามที่อุดมไปด้วยผัก และทำได้ไม่ยาก สามารถทำเองได้ที่บ้าน ทั้งง่ายและดีต่อสุขภาพ เป็นอาหารจานหนึ่งที่คุณพลาดไม่ได้

ข้าวเกรียบปากหม้อ

และนี่ีก็เป็นส่วนหนึ่งของอาหารที่นิยมในจังหวัดมุกดาหาร

สถานที่ท่องเที่ยว จังหวัดมุกดาหาร

น้ำตกตาดโตน  

          อยู่ที่บ้านโนนยาง   เป็นน้ำตกสูง ๗ เมตร  กว้าง ๓๐ เมตร น้ำไหลเกือบตลอดปี มีแอ่งน้ำสำหรับเล่นน้ำได้ ร่มรื่นด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด  การเดินทาง  ห่างจากที่ว่าการอำเภอหนองสูงประมาณ ๓ กิโลเมตร ไปทางอำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ตามทางหลวงหมายเลข ๒๐๓๐ ระหว่างกิโลเมตรที่ ๖๗–๖๘ และเลี้ยวขวาไปประมาณ ๔๐๐ เมตร

สักการสถานพระมารดาแห่งมรณะสักขี วัดสองคอน  

          เป็นโบสถ์คริสต์ที่มีบริเวณกว้างขวางมีพื้นที่ติดกับแม่น้ำโขง สร้างแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ มีความสวยงามและใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เคยได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่น สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ ปี ๒๕๓๙ ด้านหลังของโบสถ์มีหุ่นขี้ผึ้งของนักบุญราศรีทั้งเจ็ด

แก่งกะเบา  

          เป็นแก่งหินยาวเหยียดตามลำน้ำโขง บนฝั่งมีลานหินกว้างใหญ่เป็นที่พักผ่อนได้อย่างดี ในฤดูแล้งน้ำลดจนเห็นเกาะแก่งกลางน้ำ และหาดทรายสวยกว่าฤดูอื่นๆ การเดินทางใช้เส้นทางมุกดาหาร-ธาตุพนม (ทางหลวงหมายเลข ๒๑๒) ประมาณ ๒๐ กิโลเมตร แยกขวาไปอำเภอหว้านใหญ่อีก ๙ กิโลเมตร จะพบทางแยกไปแก่งกะเบา ซึ่งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอ ๘ กิโลเมตร

อ่างเก็บน้ำชลประทานห้วยขี้เหล็ก  

          ตั้งอยู่บนเส้นทาง ๒๑๒ (สายมุกดาหาร-เลิงนกทา) ห่างจากอำเภอนิคมคำสร้อย ๒ กิโลเมตร และตัวเมืองมุกดาหารประมาณ ๒๓ กิโลเมตร ก่อนถึงทางเข้าภูหมู เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีทิวทัศน์สวยงามแห่งหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร

                                                                         วัดภูด่านแต้ หรือวัดพุทธโธธัมมะธะโร            ตั้งอยู่ที่บ้านชัยมงคล ตำบลโชคชัย ริมทางหลวงหมายเลข ๒๑๒ บริเวณหลักกิโลเมตรที่ ๑๓๔ ห่างจากตัวอำเภอนิคมคำสร้อยประมาณ ๔ กิโลเมตร  เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ มีธรรมจักรเปล่งรัศมีอยู่ด้านบนมีความอ่อนช้อยสวยงาม สามารถมองเห็นได้แต่ไกล บริเวณวัดเป็นหินดานธรรมชาติ มีประชาชนมานมัสการและชมความงามของวัดอยู่เสมอ

กลองมโหระทึก  

          ตั้งอยู่ที่วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) ใกล้ที่ว่าการอำเภอดอนตาล กลองมโหระทึกเป็นกลองสัมฤทธิ์หน้าเดียว เส้นผ่าศูนย์กลาง ๘๖ เซนติเมตร ตัวกลองยาว ๙๐ เซนติเมตร หน้ากลองเป็นรูปตะวันนูน มีแฉก ๑๔ แฉก มีรูปกบติดขอบกลองจำนวน ๔ ตัว กลองดังกล่าวเชื่อว่าอายุไม่ต่ำกว่า ๓,๐๐๐ ปี และเป็นกลองที่พวกข่าและขอมโบราณชอบเก็บสะสมไว้ ค้นพบเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๑ ที่บริเวณริมตลิ่งแม่น้ำโขงที่น้ำเซาะพังตรงบ้านนาทาม โดยตอนแรกเก็บไว้ที่วัดเวินไชยมงคล แต่ปัจจุบันได้เก็บรักษาไว้ที่หอกลองวัดมัชฌิมาวาส

                                                                                อุทยานแห่งชาติภูสระดอกบัว            เป็นอุทยานที่มีพื้นที่อยู่บนแนวรอยต่อ ๓ จังหวัด คือ อำเภอนิคมคำสร้อย อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร อำเภอชานุมาน และอำเภอเสนางคนิคม จังหวัดอำนาจเจริญ มีพื้นที่ประมาณ ๓๒๑ ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ ๑๔๔,๓๗๕ ไร่ ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๕ เป็นลำดับที่ ๗๕ ของประเทศ เป็นอุทยานแห่งชาติที่มีสภาพป่าธรรมชาติที่สมบูรณ์มาก มีความงามทางธรรมชาติให้สัมผัสหลายแบบ เช่น เดินชมทิวทัศน์บนยอดภูเขา ความมหัศจรรย์ของโขดหิน ชมไม้ดอกบนทุ่งหญ้าช่วงปลายฤดูฝนและชมดอกบัวธรรมชาติบนยอดเขาที่ชาวท้องถิ่นเรียกว่า“ภูเขาแห่งดอกบัว” สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน ทอดตัวเป็นแนวยาวจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ลงสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีความสูงโดยเฉลี่ย ๓๕๐-๔๕๐ เมตร เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง มียอดสูงที่สุดคือ ภูกระแซะ สูงประมาณ ๔๙๑ เมตร เทือกเขาเหล่านี้เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารหลายสาย เช่น ห้วยทม ห้วยก้านเหลือง ซึ่งไหลรวมลงสู่พื้นราบโดยรอบอุทยานฯ ซึ่งประกอบด้วยป่าอันอุดมสมบูรณ์หลายชนิด พื้นที่หลายแห่งมีลานหินขนาดใหญ่ ซึ่งชาวท้องถิ่นเรียกว่า “ดาน” กระจายอยู่ตามป่า ส่วนใหญ่เป็นป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้งกระจายอยู่ตามเทือกเขาต่างๆ มีไม้ที่มีค่าขึ้นอยู่หลายชนิด เช่น มะค่าโมง ประดู่แดง พยุง ชิงชัน บริเวณพื้นที่ป่าเหล่านี้ มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่หลายชนิด โดยเฉพาะที่เทือกเขาภูสระดอกบัวซึ่งเป็นพื้นที่ป่าขนาดใหญ่ และอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแหล่งน้ำ สามารถพบสัตว์ป่าได้หลายชนิด เช่น เก้ง หมูป่า กระต่ายป่า ลิง บ่าง เม่น กระจง และสัตว์ปีกประเภทต่าง ๆ ได้แก่ ไก่ฟ้า ไก่ป่า เป็นต้น  บริเวณอุทยานฯ ประกอบด้วยทิวทัศน์ที่สวยงาม ความวิจิตรพิสดารของหินผามีความเด่นเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ตลอดจนร่องรอยของการต่อสู้อันเกิดจากความขัดแย้งทางการเมือง จึงทำให้พื้นที่แห่งนี้มีศักยภาพทางการท่องเที่ยว

อุทยานแห่งชาติมุกดาหาร (ภูผาเทิบ) 

          เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ ๕๙ ของประเทศไทยมีเนื้อที่ ๔๘.๕ ตารางกิโลเมตร หรือ ๓๐,๓๑๒.๕ ไร่ ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร   ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาหินทรายประกอบด้วยเทือกเขาน้อยใหญ่หลายลูกติดต่อกันแบบลูกคลื่นและเป็นส่วนปลายสุดของเทือกเขาภูพาน เทือกเขาเหล่านี้วางตัวในลักษณะแนวเหนือ-ใต้ขนานและห่างจากชายฝั่งแม่น้ำโขงประมาณ ๔ กิโลเมตร ภายในอุทยานมุกดาหารประกอบด้วยภูหมากยาง ภูมโน ภูโปร่ง ภูรัง ภูจอมนาง ภูหมากมี่ ภูผาเทิบ ภูนางหงส์ ภูถ้ำพระ ภูหลักเสและยอดเขาสูงสุดคือ ยอดภูจอมศรี มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ ๑๗๐-๔๒๐ เมตร สภาพป่าส่วนใหญ่เป็นป่าไม้เต็งรัง และป่าเบญจพรรณ และยังเป็นแหล่งกำเนิดของลำห้วยหลายสาย เช่น ห้วยตาเหลือก ห้วยสิงห์ ห้วยเรือ ห้วยมะเล ห้วยช้างชน เป็นต้น แถบบริเวณเชิงเขาเป็นป่าไผ่ขึ้นสลับเป็นแนว หลายบริเวณเป็นหน้าผาสูงและลานหินกว้าง มีหินรูปร่างแปลกๆ มากมาย

ศาลเจ้าแม่สองนางพี่น้อง 

          ตั้งอยู่บนถนนสำราญชายโขง ริมแม่น้ำโขง ติดกับท่าด่านตรวจคนเข้าเมือง จังหวัดมุกดาหาร ศาลแห่งนี้เดิมเป็นศาลไม้ต่อมาได้มีการบูรณะเป็นศาลคอนกรีต ประวัติเล่ากันต่อมาว่ามีธิดาสองพี่น้องของเจ้าเมืองฝั่งลาวได้นั่งเรือข้ามมาจังหวัดมุกดาหารแล้วเกิดเรือล่มเสียชีวิตทั้งสององค์ จึงได้สร้างศาลไว้ที่ต้นตาลเจ็ดยอดเมื่อครั้งที่เจ้ากินรีสร้างเมืองมุกดาหาร ชาวจังหวัดมุกดาหารถือว่าศาลเจ้าแม่สองนางพี่น้อง เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์คู่กับศาลเจ้าพ่อเจ้าฟ้ามุงเมือง ในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ของทุกปี ชาวจังหวัดมุกดาหารจะจัดให้มีพิธีบวงสรวงเจ้าพ่อเจ้าฟ้ามุงเมืองและเจ้าแม่สองนางพี่น้องพร้อมกัน

หอแก้วมุกดาหารเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษก 

          ตั้งอยู่บนถนนชยางกูร (มุกดาหาร-ดอนตาล) สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในวโรกาสครองราชย์ครบ ๕๐ ปี หอแก้วมุกดาหารเป็นหอสูงภายในมีห้องจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของเมืองมุกดาหาร วิถีชีวิตและศิลปวัฒนธรรมของชนเผ่าพื้นเมืองของชนสองฝั่งโขง ชั้นบนสุด(ชั้น๗)เป็นหอพระประดิษฐานพระพุทธรูปนวมิ่งมงคลมุกดาหารและพระประจำวันเกิดทั้ง ๗ วัน สามารถชมทัศนียภาพรอบตัวเมือง แม่น้ำโขงและฝั่งลาวได้อย่างสวยงาม เปิดทุกวันตั้งแต่ เวลา ๐๘.๐๐-๑๘.๐๐ น. ค่าเข้าชม ๒๐ บาท

วัดศรีมงคลใต้ 

          ตั้งอยู่ถนนสำราญชายโขง ริมแม่น้ำโขงในตัวเมืองมุกดาหาร ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระเจ้าองค์หลวงพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน  เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมือง สร้างขึ้นก่อนตั้งเมืองมุกดาหาร แต่ไม่ปรากฏว่าสร้างในสมัยใด มีขนาดหน้าตักกว้าง ๒.๒๐ เมตร ส่วนสูงเฉพาะองค์ถึงยอดพระเมาลี ๒ เมตร ตามตำนานเล่าว่า เมื่อ พ.ศ. ๒๓๑๐ ขณะที่เจ้ากินรีคุมบ่าวไพร่ถากถางอยู่ใกล้ต้นตาลเจ็ดยอด เมื่อครั้งสร้างเมืองใหม่นั้นได้พบพระพุทธรูปสององค์ องค์ใหญ่เป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน องค์เล็กเป็นพระพุทธรูปเหล็กอยู่ใต้ต้นโพธิ์ เจ้ากินรีจึงสร้างวัดขึ้นบริเวณนั้น เพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปทั้งสององค์ วันหนึ่งเมื่อพระภิกษุประจำวัดเข้าไปสักการะ ปรากฏว่าไม่พบพระพุทธรูปเหล็ก เมื่อค้นดูรอบ ๆ บริเวณวัด พบว่าพระพุทธรูปเหล็กไปประดิษฐานอยู่ใต้ต้นโพธิ์ตามเดิม และจมลงในดินเหลือแต่ยอดพระเมาลีเป็นที่น่าอัศจรรย์ เจ้ากินรีจึงสร้างแท่นสักการะบูชาไว้ ณ ที่นั้น และถวายนามว่า “พระหลุบเหล็ก” ส่วนพระพุทธรูปองค์ใหญ่ประดิษฐานอยู่ ในโบสถ์ เรียกนามว่า “พระเจ้าองค์หลวง” เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองมุกดาหารนับแต่นั้นมา

วัดศรีบุญเรือง (บ้านใต้) 

          ตั้งอยู่ที่ถนนสำราญชายโขงในตัวเมืองมุกดาหาร ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธสิงห์สอง ซึ่งเป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ขนาดหน้าตักกว้าง ๑ เมตร ส่วนสูงเฉพาะองค์ถึงยอดพระเมาลี ๑.๒๐ เมตร ประวัติความเป็นมาของพระพุทธสิงห์สองนั้น มีหลักฐานว่า ในสมัยที่เมืองมุกดาหารยังเป็นเมืองใหม่ เจ้ากินรีได้เดินทางไปนครเวียงจันทน์ เพื่ออัญเชิญพระพุทธสิงห์สองมาประดิษฐานไว้ที่พระอุโบสถของวัดศรีมงคลใต้ ต่อมาเจ้ากินรีได้สร้างวัดขึ้นใหม่ที่บ้านศรีบุญเรือง จึงได้อัญเชิญย้ายมาประดิษฐานบนแท่นในพระอุโบสถวัดศรีบุญเรือง เพื่อสักการะบูชาสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน ในงานสงกรานต์ของอำเภอเมืองมุกดาหาร ชาวอำเภอเมืองมุกดาหารได้กระทำพิธีอัญเชิญพระพุทธสิงห์สองจากพระอุโบสถวัดศรีบุญเรืองแห่รอบเมือง แล้วนำไปประดิษฐานบนแท่นที่จัดไว้  เพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้สรงน้ำเป็นประจำ

เศรษฐกิจของจังหวัดมุกดาหาร

จังหวัดมุกดาหาร ประชากรส่วนใหญ่มากกว่าร้อยละ 80 ประกอบอาชีพ เกษตรกรรม ประชากรยังมีฐานะยากจน - การเกษตร การปลูกข้าว เพื่อเป็นการบริโภคภายในครัวเรือนเสียเป็นส่วนใหญ่ และยังพึ่งพาอาศัยน้ำฝนเพื่อการเพราะปลูกในฤดูกาลจะมีการปลูกข้าวนอกฤดูกาลอยู่ในบางพื้นที่ไม่มากนักโดยอาศัย แหล่งนำจากอ่างเก็บน้ำ หรือฝายขนาดเล็ก เช่นอ่างเก็บน้ำห้วยขี้เหล็ก ที่อำเภอนิคมคำสร้อย และ อ่างเก็บน้ำห้วยชะโนด( หนองฮะ )ที่อำเภอดงหลวง แต่บางปีหากฝนแล้ง ฝนตกไม่ตรงตามฤดูกาล ก็จะทำการเกษตรได้ไม่ดีนัก  ส่วนพื้นที่ที่ปลูกข้าวได้ดีนอกฤดูกาล( นาปรัง )จะอยู่ในพื้นที่ อำเภอหว้านใหญ่ ตำบลโป่งขาม อำเภอเมืองมุกดาหาร  ในตำบลบางทรายใหญ่อาศัยเครื่องสูบน้ำ สูบน้ำจากแม่น้ำโขง นอกจากจะปลูกข้าวแล้วยังปลูกถั่วลิสง ข้าวโพด แตงกว่าฯลฯ มันสำปะหลังเป็นพืชเศรษฐกิจที่ชาวมุกดาหารปลูกกันมากเพราะปลูกง่าย ทนต่อต่อสภาพอากาศแห้งแล้ง อ้อยก็มีเป็นที่นิยมปลูกกันในบางพื้นที่ เช่นที่อำเภอนิคมคำสร้อย นอกจากนี้ยังมีพืชเศรษฐกิจตัวใหม่ที่ชาวมุกดาหาร เริ่มทำการเพราะปลูกกันมากคือ ยางพารา นิยมปลูกในพื้นที่ อำเภอดงหลวง อำเภอเมืองมุกดาหารที่ตำบลคำอาฮวน และอำเภอนิคมคำสร้อย คาดว่าคงจะขยายพื้นที่เพาะปลูกไป หลายพื้นที่  - การปศุสัตว์ โดยวิถีชีวิต ของชาวมุกดาหารผู้มีอาชีพเกษตรกรรมแล้ว จะเลี้ยงสัตว์หลายชนิดเป็น อาชีพเสริม เช่น เลี้ยงไก่พื้นบ้าน ไก่เนื้อ เป็ดพันธุ์เนื้อ โค กระบือ โดยส่วนใหญ่จะเลี้ยงแบบเปิด ให้สัตว์หากินเองโดยธรรมชาติ และให้อาหารเสริมบ้างเป็นครั้งคราว - การประมง การทำประมงของชาวจังหวัดมุกดาหารนั้นเป็นการประมงน้ำจืด โดยส่วนราชการส่งเสริมและสนับสนุนการเลี้ยงปลาในบ่อ เป็นอาชีพภายในครัวเรือน ผู้ที่มีพื้นที่ติดลำน้ำโขงก็จะลี้ยงปลาในกระชัง หลังฤดูการเก็บเกี่ยว เพราะช่วงน้ำหน้าฝนน้ำโขงหลากไม่เหมาะกับการเลี้ยงปลาในลำน้ำโขงเพราะเสี่ยงต่อการชำรุดของวัสดุเพาะเลี้ยงปลาที่เลี้ยงในแหล่งธรรมชาติในลำน้ำโขงจะมีรสชาติที่อร่อย - การอุสาหกรรม อุตสาหกรรมส่วนใหญ่ของจังหวัดมุกดาหารเป็นอุตสาหกรรมต่อเนื่องจากผลผลิตของการเกษตรโดยจะกระจายไปตามแหล่งพืชผล และ ผลิตภัณฑ์ของการเกษตร เช่น โรงงานตากมันสำปะหลัง โรงสีข้าว โรงงานรับฟอกยางแผ่นโรงงานกรวด หิน และทราย ตามลำน้ำโขงต่างๆส่วนมากจะเป็นอุสาหกรรมเล็กๆน้อยภายในครัวเรือน เครื่องจักสาน สินค้าโอท็อปต่างๆ ส่วนอุสาหกรรมขนาดใหญ่หรือปานกลางจะตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมือง

ศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี

ประเพณีการแข่งเรือ ของชาวจังหวัดมุกดาหาร

ในอำเภอที่ตั้งอยู่ริมฝั่งโขง ไม่ว่าจะเป็นอำเภอหว้านใหญ่ อำเภอดอนตาล และ อำเภอเมืองมุกดาหาร โดยจัดขึ้นในลำน้ำโขงในช่วงเทศกาลออกพรรษาของทุกๆปีในวันขึ้น ค่ำ-15 ค่ำ เดือน 11 ที่บริเวณเขื่อนริมโขง ถนนสำราญชายโขง การแข่งเรือนี้จัดแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ การแข่งเรือเร็ว โดยแบ่งเป็น 3 รุ่น ได้แก่ เรือรุ่นเล็ก รุ่นกลาง รุ่นใหญ่ ระยะทางแข่งยาว 3 กิโลเมตร เรือทุกลำเป็นเรือขุดท้องกลม อีกประเภทหนึ่งคือ การแข่งเรือประเภทสวยงาม โดยตกแต่งเรือให้สวยงามตลอดลำ โดยเฉพาะจะเน้นที่หัวเรือ การแข่งเรือทั้งสองประเภทนี้ ในแต่ละปีจะมีเรือเข้าแข่งขันเป็นจำนวนมากและได้รับความสนใจจากชาวมุกดาหารและประชาชนจาจังหวัดใกล้เคียงเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีการแข่งเรือมิตรภาพไทย-ลาว โดยมีเรือแขวงสหวันนะเขตสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มาร่วมแข่งขันเป็นประจำทุกปี เป็นสถานที่สนุกสนาน ของพี่น้องสองฝั่งโขง และ นักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก การแข่งเรือของจังหวัดมุกดาหารเป็น ประเพณีสืบทอดกันมาแต่โบราณ การจัดแข่งขันนั้น งานกาชาดและงานรวมเผ่าไทยมุกดาหาร มะขามหวานชายโขง จังหวัดมุกดาหารเป็นเมืองเก่าแก่ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงตรงข้ามกับแขวงสวันเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว จึงมีชาวไทยเผ่าต่างๆ อาศัยอยู่หลายเผ่า อาทิ ผู้ไท โซ่ ย้อ ข่า กะเลิง กุลา ซึ่งแต่ละเผ่าล้วนแล้วแต่มีวิถีชีวิตความเป็นอยู่ที่น่าสนใจ มีเอกลักษณ์และศิลปวัฒนธรรมของตนเอง นอกจากนี้มุกดาหารยังเป็นแหล่งกำเนิดมะขามหวานพันธุ์ดีที่มีชื่อเสียงโด่งดังมานาน หากแต่ยังขาดการส่งเสริมในด้านการตลาด ดังนั้นเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ของดีของท้องถิ่นและส่งเสริมการเดินทางท่องเที่ยวจังหวัดมุกดาหาร จึงได้จัดงานรวมเผ่าไทยมุกดาหาร มะขามหวานชายโขง ขึ้นเป็นประจำทุกปีระหว่างวันที่ 9-15 มกราคม รวม 7 วัน 7 คืน โดยงานจะจัดขึ้นบริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด กิจกรรมระหว่างงานมีขบวนแห่ ซึ่งใช้ผู้ฟ้อนนับร้อยคนแต่งกายด้วยชุดประจำเผ่า มีการประกวดมะขามหวาน การประกวดธิดาเผ่าไทย การออกร้านของหน่วยงานต่างๆ และการแสดงพื้นเมือง เป็นต้น                                                                  พิธีไหว้เจ้าแม่สองนาง ประเพณีชาวมุกดาหาร เพื่อความเป็นสิริมงคล พิธีบวงสรวงเจ้าแม่สองนางพี่น้อง การทำพิธีบวงสรวงเจ้าแม่สองนางพี่น้อง อ.เมือง จ.มุกดาหาร เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมานับร้อยปี ตามความเชื่อเพื่อปกป้องภัยอันตรายและความเป็นสิริมงคล แก่ประชาชนจังหวัดมุกดาหาร ไสยศาสตร์?ภูตผีปิศาจ?เวทมนตร์คาถา ความเชื่อในเรื่องนี้ ที่ทำให้บรรพบุรุษของชาวมุกดาหาร ปฏิบัติเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางด้านจิตใจ คงความเชื่อสืบทอดกันมาเป็นเวลาอันยาวนาน เพื่อให้บรรพบุรุษบันดาลความมหัศจรรย์ ปกป้องภัยอันตราย กลายมาเป็นประเพณีที่ชาวบ้านมุกดาหาร เรียกกันมาว่า พิธีเลี้ยงผี เมื่อเร็ว ๆ นี้ ที่ศาลเจ้าแม่สองนางพี่น้อง ริมฝั่งแม่น้ำโขง ชาวบ้านในเขตเทศบาลได้ร่วมกันทำพิธีเซ่นไหว้และบวงสรวงเจ้าแม่สองนางพี่น้อง ซึ่งเป็นที่เคารพสักการบูชาของชาวจังหวัดมุกดาหาร และจังหวัดข้างเคียง โดยมีนายฉลาด ทุ่นศิริ รองนายกเทศมนตรีเมืองมุกดาหาร และชาวบ้านร่วมในพิธีเป็นจำนวนมาก ในพิธีได้มีการอัญเชิญเจ้าแม่สองนางพี่น้อง เจ้าพ่อเจ้าฟ้ามุงเมืองซึ่งเป็นเจ้าครองเมืองมุกดาหาร และเจ้าพ่อหัวดอนต่าง ๆ ที่อัญเชิญมาในพิธี เช่น เจ้าหัวดอนดิน-เจ้าแก่งกะเบา-เจ้าดอนหินสูง?เจ้าดอนหนองหล่ม?เจ้าดอนถ้ำเงิน ฯลฯ ต่อมาก็มาประทับร่างทรง คารวะเจ้าฟ้ามุงเมือง และ เจ้าแม่สองนางพี่น้อง ซึ่งเป็นเจ้าครองเมืองมุกดาหาร            ในงานมีการร่วมแสดงร่ายรำลีลาตามประเพณีของแต่ละหัวเมือง แล เล่นกินดื่ม ของผีในแต่ละหัวเมือง ตลอดทั้งวัน ในพิธีมีชาวบ้านทุกครัวเรือน จะนำเครื่องเซ่นไหว้ ดอกไม้ ธูปเทียน สุรา มาถวายต่อศาลเจ้าฟ้ามุงเมือง และ ศาลเจ้าแม่สองนางพี่น้อง และเจ้าหัวดอนต่าง ๆ ซึ่งมีนางเทียมหรือจ้ำ อัญเชิญเข้าประทับร่างทรง การแสดงร่ายรำลีลาตามประเพณีของแต่ละหัวเมือง และเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมายาวนานนับร้อยปี เมื่อถึงวันขึ้น 11 ค่ำ เดือน 6 ของทุกปี ชาวบ้านจะได้ร่วมกันจัดพิธีดังกล่าวขึ้น ตามความเชื่อนอกจากปกป้องอันตรายทั้งหลายทั้งปวงมิให้เกิดขึ้นในจังหวัด ยังเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ประชาชนจังหวัดมุกดาหารด้วย            สำหรับ เจ้าแม่สองนางพี่น้อง มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาตั้งแต่ปู่ ย่า ตา ยาย ว่า เมื่อหลายร้อยปีมาแล้ว มีเจ้าเมืองชื่อว่า เจ้าฟ้างุ้ม แห่งเมืองล้านช้าง ได้พาลูกหลานอพยพมาตามลำแม่น้ำโขง ผ่านเมืองหนองคาย นครพนม พอมาถึงบริเวณปากห้วยมุก จังหวัดมุกดาหาร เรือได้เกิดล่ม ทำให้พระธิดาสองพระองค์ คือ นางพิมพา และ นางลมพามา ได้จมน้ำเสียชีวิต ต่อมาชาวบ้านได้ยินเสียงร้องไห้ของผู้หญิงทั้งสองคนทุกคืน ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าเป็นเสียงของธิดาทั้งสอง และได้แสดงอภินิหารให้เห็นบ่อย ๆ เจ้าเมืองมุกดาหาร จึงได้ตั้งศาลขึ้น ณ ที่แห่งนั้น เพื่อให้ดวงวิญญาณของทั้งสองธิดาได้สิงสถิต และศาลนั้นเรียกว่า หอเจ้าแม่สองนางพี่น้อง อันเป็นที่เคารพสักการบูชาของชาวบ้าน พอถึงวันขึ้น 11 ค่ำ เดือน 6 ของทุกปี จะทำพิธีเซ่นไหว้และบวงสรวงเจ้าแม่สองนางพี่น้อง และเมื่อวันขึ้น 11 ค่ำ เดือน 6 และ 13 ค่ำ เดือน 11 ซึ่งเป็นวันแข่งเรือออกพรรษาของจังหวัดมุกดาหาร ชาวบ้านก็จะเชิญเจ้าพ่อ เจ้าแม่ลงเรือ เพื่อเปิดน่านน้ำแล้วจึงแข่งขัน โดยเชื่อว่าถ้าไม่เชิญเจ้าพ่อ เจ้าแม่ เบิกน่านน้ำก็จะมีเหตุทำให้เรือล่ม              นายฉลาด ทุ่นศิริ รองนายกเทศมน ตรีเทศบาลเมืองมุกดาหาร กล่าวว่า ปัจจุบันเทศบาลเมืองมุกดาหาร ได้สร้างศาลเจ้าแม่สองนางพี่น้องขึ้นใหม่อย่างสวยงามและเป็นสถานที่เคารพ สักการบูชาของชาวจังหวัดมุกดาหาร และจังหวัดใกล้เคียงตลอดจนนักท่องเที่ยว ที่เดินทางมาเที่ยวจังหวัดมุกดาหาร การจัดพิธีเลี้ยงผีจึงเป็นความเชื่อของชาวมุกดาหารที่ปฏิบัติสืบทอดกันมา เพื่อให้ผีบ้านผีเมืองซึ่งเป็นบรรพบุรุษได้ปกป้องภัยอันตรายทั้งหลายทั้งปวง ให้เกิดความร่มเย็น ซึ่งเป็นความเชื่อกันตลอดมาจนถึงปัจจุบัน.

ข้อมูลทั่วไป

คำขวัญ ประจำจังหวัด

หอแก้วสูงเสียดฟ้า ภูผาเทิบแก่งกะเบา แปดเผ่าชนพื้นเมือง ลือเลื่องมะขามหวาน

กลองโบราณล้ำเลิศ ถิ่นกำเนิดลำผญา ตระการตาชายโขง เชื่อมโยงอินโดจีน

  

ในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาทางฝั่งซ้ายของลำน้ำโขงแขวง สวันเขต มีหมู่บ้านชุมชนใหญ่ชื่อบ้านหลวงโพนสิน ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณพระธาตุอิงฮัง แขวงสวันเขตในปัจจุบัน โดยมีเจ้าจันทรสุริยวงศ์ปกครอง มีบุตรชายชื่อเจ้ากินรี ซึ่งต่อมาได้ข้ามลำน้ำโขงมาฝั่งขวาที่บริเวณปากห้วยมุก สร้างบ้านแปลงเมืองขึ้น ณ ที่นั้นในปี พ.ศ. 2310 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2313 และตั้งชื่อเมืองว่า “มุกดาหาร” อันเกิดจากศุภนิมิตรที่พบเห็นในขณะที่กำลังสร้างเมือง ชาวเมืองทั่วไปเรียกมุกดาหารว่า เมืองมุก ในสมัยพระเจ้าตากสินมหาราช ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ ให้เจ้ากินรีเป็นพระยาจันทรศรีสุราช อุปราชามัณฑาตุราช ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองคนแรกของเมืองมุกดาหาร เมื่อปี พ.ศ. 2321 เดิมเมืองมุกดาหารมีฐานะเป็นเมืองขึ้นการปกครองกับมณฑลอุดร ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2450 มีการปรับปรุงการปกครองมณฑลอุดรเป็นจังหวัด และเมืองมุกดาหารจึงถูกยุบเป็นอำเภอเมืองมุกดาหาร ขึ้นการปกครองกับจังหวัดนครพนม จนกระทั่งปี พ.ศ. 2525 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดมุกดาหารขึ้นเป็นจังหวัดที่ 73 ของประเทศไทย และเป็นจังหวัดที่ 17 ของภาคอีสาน จังหวัดมุกดาหารเป็นประตูด่านสำคัญสู่กลุ่มประเทศอินโดจีน มีความสัมพันธ์ฉันท์บ้านพี่น้องกับแขวงสวันเขต สปป.ลาว มาช้านาน โดยมีแม่น้ำโขงซึ่งมีความยาวถึง 70 กิโลเมตร เป็นเส้นกั้นพรมแดน และมีความโดดเด่นในด้านชนเผ่าพื้นเมืองต่างๆที่มีถึง 8 เผ่าได้แก่ เผ่าไทยอีสาน ภูไท ไทยข่า กระโซ่ ไทยย้อ ไทยกะเลิง ไทยแสกและไทยกุลา และยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สวยงาม มุกดาหารมีพื้นที่ประมาณ 4,339.830 ตารางกิโลเมตร แบ่งการปกครองออกเป็น 7 อำเภอ คือ อำเภอเมืองมุกดาหาร อำเภอคำชะอี อำเภอดอนตาล อำเภอนิคมคำสร้อย อำเภอดงหลวง อำเภอหว้านใหญ่ และอำเภอหนองสูง ดอกช้างน้าว พััััััันธุ์ไม้ที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้ทรงโปรดพระราชทานกล้าไม้มงคลให้ผู้ว่าราชการจังหวัด ทุกจังหวัด นำไปปลูกเป็นศิริมงคลในวันเริ่มโครงการในงานรณรงค์โครงการปลูกป่าถาวรเฉลิมพระเกียรติ ฯ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2537 ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ช้างน้าว ( Ochna integerrima (Lour.) Merr.) พันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลจังหวัดมุกดาหาร ชื่อวิทยาศาสตร์ Ochna integerrima (Lour.) Merr.  วงศ์ OCHNACEAE

รูปปราสาท  ภายในมีปราสาทชื่อ สองนางสถิตย์ ภายในปราสาทองค์กลางมีแก้วมุกดาหารอยู่บนพาน ใต้พานมีผ้าทิพย์รองรับ หน้าผ้าทิพย์มีอักษรไขว้ชื่อย่อจังหวัด ในปราสาทองค์ริมทั้งสองข้าง มีบายศรียนตะลุ่มอันเป็นเครื่องบูชาของชาวอีสาน เบื้องหลังมีพระธาตุพนมซึ่งจังหวัดมุกดาหารแยกมา และเคยอยู่ในอาณาจักรโคตรบูรณ์เดียวกัน มีแนวแม่น้ำโขงอยู่ด้านหลัง ด้านตะวันออก พระอาทิตย์กำลังทอแสงหลังหมู่ก้อนเมฆ 2525 เป็นปีที่ตั้งจังหวัด มุกดาหาร ต้นไม้ประจำจังหวัด(ต้นช้างน้าว) ดอกไม้ประจำจังหวัด (ดอกช้างน้าว)

Mukdahan

ตราสัญลักษณ์ประจำจังหวัดมุกดาหาร

ปราสาท สองนางสถิตย์ 

ดอกไม้ช้างน้าว ดอกไม้ประจำจังหวัดมุกดาหาร